Reintrodukcja ptactwa lądowego – bażanty, kuropatwy, przepiórki

Reintrodukcja to nic innego jak ponowne wprowadzenie na stary obszar bytowania gatunków, które z jakichś przyczyn wyginęły lub którego dotychczasowe próby wprowadzenia nie powiodły się. Czynności te przeprowadza się także w przypadku gatunków zwierząt, których liczebność na wybranym terenie znacznie spadła i jest niewielka, przez co grozi im wyginięcie. Co warto wiedzieć o reintrodukcji ptactwa lądowego? Jak przebiega wprowadzenie bażantów, kuropatw i przepiórek? Sprawdź.

Czym jest reintrodukcja?

Reintrodukcja to ponowne wprowadzenie na stare miejsce bytowania rodzimych gatunków zwierząt lub roślin, które kiedyś tam żyły, ale zostały wcześniej wytępione. To jeden ze sposobów odbudowania populacji. Jednym z ciekawszych przykładów reintrodukcji ptactwa lądowego jest odtworzenie populacji sokoła wędrownego, który wyginął w Polsce w latach sześćdziesiątych XX wieku. Jego introdukcja rozpoczęła się w 1990 roku w ramach Programu Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce. Efektem wieloletnich prac było ponowne gniazdowanie sokołów od 1998 roku.

Obecnie w Polsce są realizowane programy restytucji różnych gatunków zwierząt, nie tylko ptactwa lądowego, ale też ssaków, ryb, a nawet motyli. Problemami związanymi z reintrodukcją zajmują się konferencje Instytutu Ochrony Przyrody PAN w Krakowie oraz specjalna grupa robocza Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN).

 

Reintrodukcja bażantów

Specjaliści potwierdzają, że kluczem pozwalającym osiągnąć sukces w reintrodukcji jest wypuszczenie do łowiska dorosłych osobników, tj. mających od 18 do 20 tygodni, które zostały wcześniej odpowiednio przygotowane do życia na wolności. Wybranie bażantów z dobrej hodowli daje większe szanse, że poradzą sobie w łowisku tj. znajdą pożywienie, będą stronić od człowieka i znajdą właściwe noclegowiska w postaci śródpolnych zadrzewień.

Przy wyborze odpowiednich bażantów zwraca się uwagę m.in. na upierzenie. Pokrywa powinna być kompletna. Zarówno wyskubany grzbiet, jak i skrzydła z powyrywanymi lotkami są przeciwwskazaniem do wypuszczenia ptactwa - odstające pióra mogą być objawem choroby. Dobrą wskazówką jest także wygląd sterówek, czyli piór ogonowych. U dorosłych bażantów powinien on stanowić nie mniej niż 1/3 długości całego osobnika. Zdecydowanie nie należy wypuszczać tych pozbawionych ogona, gdyż nie poradzą sobie w łowisku i szybko padną łupem drapieżników.

Reintrodukcja kuropatwy

Przeprowadzenie reintrodukcji kuropatwy zakończonej sukcesem jest poważnym przedsięwzięciem. Proces ten jest długotrwały, wymaga dużych nakładów pracy i środków finansowych, a co gorsza – nie daje gwarancji powodzenia.

Zaleca się wypuszczanie kuropatw w sytuacji, gdy gęstość populacji jest mniejsza niż 2 pary na 1 km2. Jeśli ich ilość oscyluje w granicach 2,9 pary/km2 to odpowiednie zaplanowanie czynności pozwala osiągnąć gęstość nawet na poziomie 18 par/km2 w ciągu 5 lat. Dużo efektywniejsze jest poprawienie warunków siedliskowych oraz kontrolowanie występowania drapieżników niż wypuszczanie nowego ptactwa.

Wypuszczanie kuropatwy jest zalecane wszędzie tam, gdzie ona nie występuje lub jej zagęszczenie jest małe i wynosi poniżej 2 par na 1 km2. Należy jednak pamiętać, że wypuszczenie jest tylko jednym czynnikiem, który pozwala uzyskać sukces. Ważne jest zadbanie o siedlisko, bazę pokarmową i wypracowanie systemu kontroli drapieżników. Wszystko to musi być rozwiązane jeszcze przed wypuszczeniem zwierzyny, gdyż bez przygotowania próba reintrodukcji zakończy się niepowodzeniem.

Chcąc skutecznie odbudować populację kuropatwy, w pierwszej kolejności należy postawić na regularne liczenie celem określenia ilości występujących osobników i ustalenia gęstości populacji, a dopiero na podstawie uzyskanych informacji warto planować konkretne działania.

Reintrodukcja przepiórki

Przepiórka zamieszkuje praktycznie całą Europę, część bliskiego Wschodu, a nawet część Rosji. Jej liczebność szacuje się nawet na poziomie do ponad 13 milionów dorosłych osobników, przy czym w Polsce gniazduje jedynie około 100000 ptaków. Przepiórka nie prowadzi osiadłego trybu życia i zimę spędza w strefie Sahelu, a swoją wędrówkę rozpoczyna na przełomie września i października. Jest ona typowym zagniazdownikiem o krótkim, tylko 18-dniowym okresie wysiadywania jaj. Co więcej, rozmnaża się również na zimowiskach, dzięki czemu może wychowywać nawet do 4 lęgów w roku. Czy rzeczywiście jest więc ptakiem na tyle rzadko spotykanym, że potrzebuje przeprowadzania reintrodukcji? Przepiórka nie ma szansy stać się jednym z podstawowych gatunków łownego ptactwa w Polsce, jednak przywrócenie jej łowiectwu i zwrócenie w kierunku uwagi kół łowieckich pozwoli poprawić jej ochronę i populację.

 

Zobacz również

Myśliwi dzieciom

Myśliwi dzieciom

Polski Związek Łowiecki na swojej stronie internetowej umieścił dział pod nazwą „Myśliwi dzieciom”. To wyjątkowe miejsce, które zapewnia najmłodszym dostęp do interaktywnych zabaw i gier edukacyjnych mających ogromny wpływ na...
Reintrodukcja zająca szaraka przez koła łowieckie

Reintrodukcja zająca szaraka przez koła łowieckie

Zając szarak jest symbolem Świąt Wielkanocnych. Ze względu na powszechność występowania oraz łatwość obserwacji, zwłaszcza w porze wczesnej wiosny, jest też uznawany za symbol płodności i odradzającego się życia. Społeczeństwo...
Używamy plików cookies aby ułatwić Ci korzystanie z naszych stron www, do celów statystycznych oraz reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki tak, aby zablokować zapisywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności